Naczyniak naczyniówki

Dla pacjenta

Brakuje dokładnych danych na temat częstości występowania naczyniaków naczyniówki. Szacuje się, że jeden naczyniak naczyniówki przypada na 15–40 rozpoznawanych klinicznie czerniaków naczyniówki. Ograniczone naczyniaki naczyniówki częściej występują u przedstawicieli rasy białej i z reguły są wykrywane między 30. a 60. rokiem życia podobnie u obu płci. Ograniczone naczyniaki naczyniówki są hamartomatycznymi guzami zajmującymi całą jej grubość. Charakterystycznym objawem jest występowanie w dnie oka różowopomarańczowego owalnego guza, typowo umiejscowionego skroniowo od tarczy nerwu wzrokowego i w jej bliskim sąsiedztwieNaczyniaki naczyniówki są zbudowane z poszerzonych naczyń krwionośnych oddzielonych od siebie tkanką łączną. Rosną powoli i nie mają potencjału proliferacyjnego, czyli nie są złośliwe.Pacjenci, u których rozpoznano naczyniaka naczyniówki, zgłaszają objawy wywołane zmianami wtórnymi do choroby zasadniczej. Najczęściej jest to pogorszenie ostrości wzroku, nawet do utraty jego funkcji. Występują również metamorfopsje (krzywienie się kształtów), ograniczenie pola widzenia oraz, w rzadkich przypadkach, ból oka spowodowany jaskrą wtórną. Pogorszenie funkcji wzroku jest spowodowane wysiękowym odwarstwieniem siatkówki, torbielowatym obrzękiem plamki lub bezpośrednim zajęciem okolicy plamkowej przez guz. Często dochodzi do surowiczego odwarstwienia siatkówki spowodowanego gromadzącym się pod siatkówką płynem, a długotrwale utrzymujący się obrzęk może prowadzić do powstania torbielowatych przestrzeni śródsiatkówkowych, które łącząc się ze sobą, powodują rozwarstwienie siatkówki. Większość guzów jest wykrywanych przypadkowo podczas rutynowego badania okulistycznego. Wielkość guza i jego usytuowanie, objawy mu towarzyszące oraz parametry ostrości wzroku determinują wybór sposobu postępowania.

Podstawą rozpoznania nowotworów wewnątrzgałkowych, w tym naczyniaków, jest wziernikowe badanie dna oka po poszerzeniu źrenicy oraz badanie ultrasonograficzne w prezentacjach A i B. W diagnostyce różnicowej pomocne są ponadto badania takie jak angiografia fluoresceinowa (Fluorescein Angiography – FA), angiografia indocyjaninowa (Indocyanine Green Angiography – ICGA) i optyczna koherentna tomografia z technologią Swept Source (Swept Source Optical Coherence Tomography – OCT) oraz dodatkowo rezonans magnetyczny (Magnetic Resonace Imaging – MRI) i tomografia komputerowa (Computed Tomography – CT).